Jesenje prskanje voćaka podrazumijeva jednu od najvažnijih mjera zaštite. “Plavim prskanjem” se suzbijaju prouzrokovači mnogih bolesti, a neke se jedino tim tretiranjem mogu uspješno kontrolisati ukoliko se pojave.

Izvodi se preparatima na bazi bakra (bakar-sulfat, bakrni-oksihlorid, bakar-hidroksid). Najbolje vrijeme za prskanje voćnjaka je kada sa stabla voćke opadne 60-70% lišća. Nakon opadanja lišća stvaraju se povoljni uslovi za prezimljavanje patogena na oboljelim biljnim organima, rak ranama, pupoljcima, pukotinama kore i drugim skrivenim mjestima.

Ovakvo prskanje ima dvije namjene. Prva je opšta dezinfekcija stabla od patogena koji se nalaze na njemu i sprečavanje infekcije preko ranica od opalog lišća, pukotina od mraza i ostalih oštećenja nastalih na neki drugi način.

Druga je sprečavanje posebne grupe infekcija, koje se bez ovog prskanja ne mogu držati pod kontrolom, a koje mogu nastati od momenta opadanja lišća i tokom perioda mirovanja voćaka.

Jesenjim prskanjem se suzbijaju monilioze koštičavih voćnih vrsta, bakteriozna plamenjača jabučastog voća, kovrdžavost lišća breskve šupljikavost lišća i krastavost plodova koštičavog voća, rogač šljive i dr.

Tretiranje treba obaviti po lijepom vremenu, bez vjetra kada je temperatura iznad 5°C. Prilikom tretiranja stabla moraju biti dobro nakvašena – okupana kako bi sredstvo dospjelo na sve dijelove stabla. Samo oni voćari koji se pridržavaju ovih uputstava mogu očekivati stabilne, redovne i kvalitetne prinose voća u svojim zasadima u toku naredne godine.

Ostavite odgovor